Lampionnen Kopen? – Lampion Webshop

Een lampion is een fel gekleurde lamp die als versiering dient en om een feeststemming te brengen. Deze kan in een slinger voorkomen of bij bepaalde feesten worden meegedragen. De kinderen maken zelf een lampion, die hangt aan een stok en brandt met een kaarsje of batterij-lampje, en gaan hiermee langs de deuren.

lampionnen kopen bij de lampion webshop

Zo bestaat er in sommige streken van Vlaanderen en Nederland de gewoonte om kinderen op school een lampion te laten maken. Op 11 november (Sint Maarten) gaan zij al zingend van deur tot deur en bedelen zo om snoepjes of wat kleingeld. In andere streken gebeurt dit op 6 januari (Driekoningen).

Een Lantaarn

Een lantaarn is een hulpmiddel om een groot gebied van licht te kunnen voorzien. Van oudsher is een lantaarn een constructie van glas en metaal of hout, zodat wind en regen geen vat op de lichtbron hebben.

Een lantaarn kan als lichtbron een kaars bevatten, een gasvlam (met of zonder gaskous), of een elektrische lamp. Er zijn kleine lantaarns, die bijvoorbeeld als zaklamp (ook wel zaklantaarn) gebruikt kunnen worden. Deze werken meestal op batterijen.

Een bijzondere vorm van zaklantaarn is de zogenaamde knijpkat, omdat deze niet met batterijen werkt, maar de eigen stroom opwekt wanneer er in wordt geknepen.

Een lantaarn bedoeld voor straatverlichting wordt een straatlantaarn genoemd.

lantaarnfeest

Met het lantaarnfeest eindigt het Chinese nieuwjaarsfeest. Dat gebeurt op de 15e dag van het nieuwe jaar in de Chinese kalender. Op deze dag eet men tangyuan in suikersoep en hangen families lampionnen voor hun deur. Behalve in China, wordt dit feest ook in Taiwan, Korea en Japan gevierd.

Thaise lampion

Een Thaise lampion, Kong-Ming-lantaarn, wensballon of vuurballon is een lampion die door zijn bouwwijze en de verhitting door een brandstofelement kan opstijgen en zweven.
Bouwwijze en principe

Een rijstpapieren zak wordt met de opening naar beneden over een raamwerk van bamboe gespannen. De hoogte bedraagt ongeveer een meter en de doorsnede 40 tot 60 centimeter. in de opening hangt een kleine hoeveelheid in was of andere brandbare vloeistof gedrenkte katoen of papier. Wanneer deze aangestoken wordt, wordt de lampion verlicht en de lucht in de lampion opgewarmd, waardoor deze zoals een heteluchtballon gaat opstijgen. De lampion is dan over enkele kilometers zichtbaar. Nadat de lichtbron is gedoofd, daalt de lampion terug naar de aarde.
Geschiedenis

De Kongming-lantaarn werd voor het eerst gebruikt door de Chinese strateeg Kongming (181 – 234) voor communicatiedoeleinden.

Later werden de lampionnen door burgers in met name China, Thailand en Taiwan gebruikt bij speciale gelegenheden als een soort vuurwerk. Dit gebruik zou geluk brengen.

In 2005 werden op het strand van Khao Lak (Thailand) 5000 Kongming-lantaarns losgelaten ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de tsunami van 26 december 2004.
Gevaren

Het wordt afgeraden om de lantaarns bij sterke wind te gebruiken. Een nog brandende lampion die neerdaalt kan brand veroorzaken. In Siegen is in 2009 een kind overleden bij een door een vliegende lantaarn veroorzaakte huisbrand. Door de grote hoogte kan het luchtverkeer hinder ondervinden van de vliegende lampionnen.

In sommige Duitse deelstaten zijn de vliegende lantaarns verboden en ook in Nederland wordt een verbod overwogen

Serafijn Lampion

Serafijn Lampion is een stripfiguur die voorkomt in de stripboekenserie Kuifje.

Lampion is een Belgisch verzekeringsagent van bureau ‘Mondass’ die in het album De Zaak Zonnebloem voor het eerst zijn intrede doet nadat de machine van professor Zonnebloem zijn autoruiten heeft vernield. Vanwege het noodweer zoekt hij een schuilplek bij het kasteel. Lampion is een nogal opdringerig figuur, zoals later blijkt in het album De Zaak Zonnebloem, als hij met zijn gezin, zonder van te voren met kapitein Haddock te hebben overlegd, zijn intrek in kasteel Molensloot heeft genomen. Ook organiseert hij, alweer zonder eerst Haddocks toestemming te hebben gevraagd, een rally door de tuinen van Molensloot.

Lampion is de laatste geïntroduceerde figuur uit de stripreeks die een rol van betekenis zal spelen. Ook in Cokes in voorraad, De juwelen van Bianca Castafiore, Vlucht 714 en Kuifje en de Picaro’s komt hij voor.

Hergé heeft lang nagedacht over de naam die hij de verzekeringsagent wilde geven. De naam moest een lading hebben en moest al een schets van het personage uitdrukken. Eerst dacht hij aan ‘Crampon’, maar dit was te grof en te expliciet, waarna hij de naam Lampion koos. De voornaam Serafijn komt uit het Hebreeuws en betekent “de lichtgevende, de brandende”. In dit geval heel toepasselijk in verband met de achternaam. Ook zal er iets van symboliek bedoeld zijn door Hergé omdat de man in kasteel Molensloot opduikt tijdens onweer en op een moment dat de verlichting in het kasteel is uitgevallen.

Sint-Maartenfeest

Het Sint-Maartenfeest wordt op 11 november, of soms de avond ervoor, gevierd in sommige streken van Nederland, Vlaanderen, Noord-Frankrijk, sommige Duitstalige gebieden, Hongarije en op het eiland Sint Maarten.

Het is de naamdag van Martinus van Tours en wordt ook wel Sint-Martinus, Sinter Merte of Sinte-mette genoemd. De invulling die aan dit feest gegeven wordt verschilt van streek tot streek.

Geschiedenis en lampionnen
Over de ontstaansgeschiedenis van het feest wordt veel gespeculeerd. Vaak wordt verondersteld dat het feest teruggrijpt op een Germaans winterfeest, maar ook een zuiver kerkelijke oorsprong is mogelijk. Wel duidelijk is dat de ontwikkeling tot een algemeen, door alle gezindten gevierd, volksfeest tamelijk recent is.

Oorsprong
De Schotse antropoloog James George Frazer veronderstelt een heidense oorsprong van het feest: het ronddragen van het (heilige) vuur zou een voorchristelijk vruchtbaarheidsritueel zijn, wijdverspreid over West-Europa. Het heidense ritueel zou dan door de kerk zijn overgenomen, vooral om het vertrouwen van de bevolking te winnen.[1] Andere onderzoekers stellen echter dat er niets heidens aan het feest valt op te merken. Het feest zou door de kerk zijn geïntroduceerd. In het Lucasevangelie staat de tekst: Niemand steekt een lamp aan en zet die in de kelder of onder de korenmaat, maar op de standaard, opdat wie binnentreden het licht zien (Lukas 11:33 e.v.). Deze regels werden vaak op 11 november voorgedragen en in de mis besproken dit zou voor de bevolking aanleiding zijn geweest voor een lichtjesfeest. Moderne onderzoekers houden vaak het midden tussen beide standpunten. Sint-Maarten is een bedelfeest, en bedelfeesten waren nodig in de moeilijke wintermaanden. Bedeloptochten zoals met Sint-Maarten werden en worden (in Vlaanderen) ook gehouden met Driekoningen of met Nieuwjaar, en ook het Sinterklaasfeest heeft kenmerken van een bedelfeest.

Ontwikkeling in de 20e eeuw en lampionnen
Sint-Maarten in Koog aan de Zaan in 1961

Als bedelfeest was Sint-Maarten lange tijd een feest voor de armen. Rijke burgers zagen hun kinderen er liever niet aan mee doen. Pas in de jaren ’20 en 30 van de 20e eeuw veranderde deze houding. Het Sint-Maarten werd toen juist gezien als een mooie, eigen traditie, die behouden moest worden (lampionnen).

Omdat 11 november na de Eerste Wereldoorlog ook de dag werd waarop deze oorlog werd herdacht, is wel geprobeerd het feest een wereldlijke lading mee te geven. Het zou dan een vredesfeest moeten zijn. Dit heeft men uiteindelijk niet doorgezet. Het feest is, vooral in Nederland, juist vrij van enige religieuze of politieke lading, wat zeker bijdraagt aan de grote populariteit ervan.

In Vlaanderen is het vieren van Sint-Maarten beperkt tot de genoemde regio’s, en hierin lijkt geen verandering te komen. Het is eerder zo dat het feest steeds minder wordt gevierd, met name in Belgisch Limburg, waar vroeger veel meer Sint-Maartensvuren moeten zijn voorgekomen. In Nederland is de situatie omgekeerd: in de 20e eeuw is het feest alleen maar populairder geworden, en steeds meer regio’s organiseren vieringen. Typisch is de geleidelijke opkomst van het gebruik in Amsterdam (zie boven). Ook in de regio’s waar het feest oorspronkelijk al werd gevierd is de traditie nog zeer levend.

Nederland en lampionnen
In Nederland komt de viering voor in delen van het land. In Utrecht, waar Sint-Maarten de schutspatroon van is, is een Sint-Maartensberaad opgericht om Utrecht als Sint Maartenstad te promoten.

Niet in iedere streek lijkt de traditie even sterk te leven; in Limburg, Noord-Holland en Groningen werd in 1997 vastgesteld, dat in deze provincies de Sint-Maartenviering nog vrij actueel was. In de provincies Friesland, Drenthe en Noord-Brabant bleek een vermeerdering van vieringen te zijn waargenomen. In mindere mate wordt Sint-Maarten gevierd in Zuid-Holland en Zeeland en in delen van Overijssel, Flevoland en Gelderland.

Dat het feest niet verdwijnt, maar zich integendeel verder verspreidt, wordt geïllustreerd door de ontwikkeling in Amsterdam. Het feest werd hier al honderden jaren niet meer gevierd, tot het in de laatste decennia van de 20e eeuw in de buitenwijken opdook onder invloed van omliggende gemeenten in de meer agrarische gebieden. Aan het begin van de 21e eeuw verschenen aan de welgestelde Amsterdamse grachten de eerste lampionnen.

Aan de overkant van ‘t IJ, in Amsterdam-Noord, werd tot na de Tweede Wereldoorlog ‘Sinteremaarten’ gevierd met een tot lampion uitgesneden koolraap, suikerbiet of voederbiet, overeenkomstig de Duitse Rübengeistern; raapgeesten, of de oorspronkelijke Ierse Jack-o’-lantern, onderdeel van de oeroude tradities van dankfeesten voor Licht, Warmte, Gewas en Oogst. Inmiddels is het Sint-Maartenlopen in vrijwel geheel Amsterdam een levende traditie.

De (cor)relatie van het feest met religie is niet sterk. In Nederland wordt het Sint-Maartenfeest gevierd door kinderen van alle gezindten. In veel liedjes wordt nauwelijks aandacht aan de religieuze achtergrond besteed. De liedjes hebben vaak een humoristisch karakter en het repertoire wordt ieder jaar aangevuld met parodiërende of satirische teksten.

11 november is ook de nationale dag van het Nederlandse deel van het eiland Sint Maarten, dat naar de heilige vernoemd is.

België en lampionnen
In België leeft de traditie met name sterk in veel plaatsen in de Oostkantons, in West-Vlaanderen, in de streek rond Aalst en in een paar (deel)gemeenten van en rond Dendermonde. Verder kennen Mechelen, deelgemeente Hombeek en omliggende plaatsen waaronder Weerde en Peutie en plaatsen met een Sint-Martinuskerk zoals Sint-Martens-Lennik, Moerzeke en Beveren-Waas een levendige viering. Olen, Retie en Wezel -tenmidden de Antwerpse Kempen- stoken een Sint-Maarten(s)vuur. In Belgisch-Limburg vindt men tradities die lijken op die in Nederlands-Limburg, maar ze zijn daar minder actueel dan in Nederland. Elders in het land wordt Sint-Maarten niet traditioneel gevierd: er zijn concerten of feesten. De vieringen vallen vaak samen met de herdenkingen van de wapenstilstand.